Zondag, 11 maart, genoot ik m'n laatste avond in Loxton. Barry, Danique, Chris, Aldo en ik gingen ter ere van mijn vertrek uiteten bij het bekende Loxton Hotel. Voor de 2e keer in mijn Australie carriere werden de hoge hakken tevoorschijn getoverd en werden de ‘sinaasappelpluk kleren' verruild voor een jurk! Een heerlijke avond hadden wij met z'n allen. Maandag, 12 maart, was een public holiday in Australie, maar vertrouwende op de receptioniste van the Tourist Centre zou dat geen problemen moeten veroorzaken omtrent het openbaar vervoer. Niets bleek minder waar en toen ik om half 8 bij de bushalte verscheen was de busdriver in geen velden of wegen te bekennen. Ik was nog niet eens weg en de problemen begonnen al! Snel afscheid genomen van Chris en Aldo en samen met Barry en Danique in de auto gesprongen op weg naar Kingston on Murray waar de bus een stop zou moeten maken... Echter liet de bus het ook daar afweten. Na enige bereik problemen wist Barry the Premier Stateliner office te pakken te krijgen en kregen wij te horen dat er een fout was gemaakt en dat mijn bus pas om kwart over 4 in de middag zou vertrekken. Een goed begin is het halve werk zullen we maar zeggen. Terug naar Loxton dus, afscheid genomen van Barry en Danique die op weg moesten naar de almondfarm en samen met Chris en Aldo, die een dag vrij hadden, de tijd gespendeerd! Om 4 uur trokken Chris, Aldo, ik en mijn 1000 kilo bagage er weer op uit naar de bushalte, dit keer kregen wij de busdriver al snel in het vizier en kon mijn reis eindelijk beginnen. Afscheid genomen, tranen weggepinkt en heel lieve kaarten in ontvangst genomen! Om 8 uur zouden we in Adelaide aan (moeten) komen en om 9 uur zou mijn trein vanaf Adelaide central naar Noarlunga central vertrekken, waar ik opgehaald zou worden door Elco en Kenny. Laat de bus nou net vertraging hebben en pas om kwart voor 9 in Adelaide aankomen. Kwart voor 9 uit de bus, een 20 minuten wandeling naar het treinstation voor de boeg, om 9 uur in de trein zitten, en oh ja, ik moest ook nog een ticket kopen: onmogelijk. Je ziet het misschien wel voor je: ik ren als een kip zonder kop de bus uit, ren naar het bagageluik, wacht iets minder geduldig dan normaal tot mijn trolley als laatste uit de bus komt gerold en begin hem dan toch wel hard te stressen... Ik zie deze boom van een kerel, je kent het wel: tattoo's, piercings, de hele ratteplan en ook een blousje van het bussenbedrijf, ren op hem af en vertel m'n verhaal in een recordtijd. De beste man geeft me opdracht hem te volgen, rent voor me uit en probeert met wilde gebaren elke taxi aan te houden die voorbij komt gereden. Leuk geprobeerd, maar het fringe festival was in volle gang dus ook de taxi's waren in volle gang. De beste man rent naar binnen, beveelt mij te blijven staan en draagt een andere goede man op de taxi taak over te nemen. De goede man was beter in de taxibaan dan de beste man en binnen mum van tijd stond er een taxi voor m'n neus. Deze wist mij voor 8 dollar in 5 minuten op het station af te zetten. Ondertussen is het 5 voor 9, 3 minuten later kom ik aan bij de helpdesk, koop een ticket en ren in 1.5 minuten naar de trein. 30 seconden later komt de trein op gang en laten we Adelaide achter ons. Tijd om weer adem te halen! Kwart voor 10 kom ik eindelijk aan in Noarlunga, zie ik Elco na enige herkenningsproblemen staan en spring ik in de auto bij Kenny...
Waar ik heen ga en met wie? Ik ben op weg naar het huis van Kenny, waar Elco vanaf woensdag, 7 maart, was gehuisvest. Elco had het adres van Kenny via een vriendin uit Nederland gekregen en wij zouden daar een paar dagen verblijven om een reisplannetje te maken. Kenny is de eigenaar van het huis, maar huisvest ook Terry, Jermaine en Amy. Alsof dat nog niet genoeg laat hij zijn huis gebruiken voor christelijke doeleinden. Het huis is overigens nog niet helemaal af, waardoor de woonkamer er meer uitziet als een bouwput, maar in de keuken is het prima toeven. Daarnaast beschikt Kenny ook over een eigen zwembad en een homecinema, de spa had het helaas een paar weken geleden begeven.
Eenmaal bij het huis aangekomen wordt mij mijn slaapplaats gewezen: het homecinema, incl. eigen douche en toilet en keuze uit 10 matrassen. Geen wonder dat ik al snel sliep als een roos.

Dinsdag, 13 maart, was het tijd om bij te praten met Elco en te genieten van het mooie weer op het strand, dat op 5 minuten loopafstand is van het huis! Helemaal te gek was het toen we dolfijnen ontdekten in de zee op een paar honderd meter afstand! 's Avonds bond Elco een schort voor en toverde haai van de barbie op tafel die eerder door Kenny was gevangen. Woensdag childe we gewoon verder en nadenken over het reizen lieten wij nog even wachten. Donderdagavond werden Elco en ik door Terry en Jermaine (de 2 huisgenoten) meegenomen naar het Fringe Festival: een groot kunstfestival wat een aantal weken per jaar in Adelaide draait. Op aanraden van Terry bezochten wij Barry Morgan, die een show opvoerde over een organ (orgel). Ongelofelijk interessant, voor de eerste 5 minuten, en daarna had ik het wel gezien. Terry wist het enigszins goed te maken toen hij ons na afloop naar het Belgisch cafe bracht waar de Leffe blond-, Kwak- en La Choeffe biertjes tevoorschijn werden getoverd!
Die vrijdag besloten Elco en ik voor een iets langere tijd in Noarlunga te blijven, omdat we het toch best wel naar ons zin hadden en daarnaast bleek er genoeg te bezoeken. We regelden een huurauto voor maandag, 19 maart, tot en met woensdag 28 maart. Tevens werd er een overtocht naar Kangaroo Island geboekt voor dinsdag, 20 maart, waar Elco en ik 3 dagen zouden vertoeven.

Vrijdagavond gingen wij wederom op weg naar Adelaide, dit keer om het optreden te bezoeken van een drietal bands in de dop. Elco en ik zouden met de trein naar Adelaide gaan en Terry daar ontmoeten die nog een andere show wilde bezoeken. Op weg naar het treinstation kwamen Elco en ik Josh, het neefje van Kenny, tegen en hij was zo aardig ons naar Adelaide te rijden. Eerst nog even langs zijn huis, waar we zijn hoogzwangere vrouw Sharyn ontmoette en geinformeerd werden over Josh' zijn geweren, zijn bouwplannen, de kippen, etc.! Ook deelde hij ons mede dat hij ons zondag mee de hort op zou nemen. Het programma was: eerst een paar uurtjes surfen, dan vissen (vissen is hier iets anders dan in Nederland, waardoor het mij zelfs interessant leek) en als afsluiter zouden we op kangaroo's gaan jagen! Elco en ik sprongen een gat in lucht!

Rond 8 uur kwamen we in de overvolle stad aan, vonden we Terry en gingen we na enig oponthoud op weg naar the SA Uni. De bands vielen ietwat tegen en het publiek wist er ook niet echt een feestje van te maken, waarschijnlijk ook omdat publiek vrij gering was, maar we waren van de straat... Zaterdag toverde Kenny, na lang zoeken, het snorkelset uit zijn auto te voorschijn en gingen Elco en ik er dus op uit om de zeebodem van dichterbij te bekijken, waar overigens niet heel veel viel te zien. Voor zaterdagavond stond een Ozzie Rules game op de planning. Wij zouden the Adelaide Crows toejuichen in de strijd tegen Westcoast voor de NAB Cup. We liepen vertraging op toen de bus naar het AAMI Stadion in de file kwam te staan. Het duurde voor een ietwat gezette, abo vrouw te lang en hoge nood deed haar de bus uitrennen naar het dichtsbijzijnde muurtje, waardoor de stembanden van de overige reizigers al wat opgewarmd werden. Het eerste halfuur van de wedstrijd gemist, maar dat mocht de pret niet drukken. De wedstrijd werd gewonnen door de Adelaide Crows dus doken wij de stad in om dat te vieren!
Zondag, 18 maart, was voor ons een grote dag: surfen, vissen en schieten, dachten wij, tot Josh ons rond 10 uur in de morgen opbelden met het nieuws dat hij in het ziekenhuis was, omdat Sharyn op het punt stond te bevallen... Een paar uur later kregen wij het nieuws dat Olivia Poppy Haines gezond en wel ter wereld was gekomen, een pracht baby!

Maandagochtend haalde Elco en ik onze huurauto, een Suzuki Swift, in Adelaide op. Elco zou rijden, ik zou kaartlezen. Geen probleem voor mij natuurlijk, als ik een fatsoenlijke kaart had gehad. Waar je normaal dus met 3 kwartier weer in Noarlunga staat deden wij er 2 uur over. Pluspunt was dat we weer iets meer van de wereld hadden gezien! 's Middags stoken Elco en ik de handen uit de mouwen en tuinierde wij erop los met onze groene vingers!
Dinsdag, 20 maart. De 3-daagse trip naar KI kon beginnen. Half 5 uit bed, 2 koppen koffie en een oude vertrouwde boterham met pindakaas naar binnen en op weg naar Cape Jervis, vanwaar de ferry zou vertrekken. Kenny rijdt in een uur naar Cape Jervis, maar gaf ons het advies 2 uur van tevoren te vertrekken, waarom is nog steeds een vraag voor mij... Kwart voor 8 kwamen we aan op KI en kon er een nieuw avontuur beginnen. Na wat info ingewonnen te hebben bij the Tourist Centre tourden we naar Cape Willoughby. Pracht vuurtoren! Vervolgens op naar Island Beach, Pennington Bay, the Prospect Hill en Seal Bay, waar vele zeeleeuwen aan het zonnebaden waren. We besloten de dag in Vivonne Bay en deelde daar de maaltijd met een groep schoolkinderen die de pannen niet leeg kregen! De regen viel ondertussen met bakken uit de hemel, maar de Suzuki Swift liet ons (nog niet) in de steek. Woensdag vroeg op om de sandboards onder te binden in the Little Sahara. Sandboarden bleek moeilijker dan gedacht, maar was zeker good fun! 2 Duitse meiden, die ook in Vivonne Bay hadden overnacht, waren ook bij the Little Sahara en hadden daar het overzicht van alle campings verloren. Wij waren zo aardig dit onder hun ruitenwissers te steken en Elco kon het niet laten daar nog een kleine boodschap op achter te laten: dinner @ stokes bay en natuurlijk zijn nummer. Snel door naar Kelly Hill om de caves te bezoeken. De duitsers hadden hetzelfde idee en dus kwamen we hen even later weer tegen. Helaas, voor Elco, stond Stokes Bay bij hen niet op de planning. Prachtige caves, thanks to mother earth, aldus de gids. Voor woensdag stonden ook de Koalawalk, the Remarkable Rocks en Admirals Arch nog op de planning, kijk daar vooral even de foto's van! Het tentenkamp sloegen wij op in Stokesbay, dat we donderdagochtend bij opkomende zon bewonderden! Vervolgens op weg naar Emu Bay, Kingscote en the American River. Hier begon de Suzuki ons in de steek te laten. De waarschuwingslichten begonnen onophoudelijk te knipperen zodra wij het contact uit draaide. Of dit kwam doordat wij tegen de regels in het grootste gedeelte van de tijd over unsealed roads reden durf ik niet te zeggen. Tevens kwam de regen opnieuw met bakken uit de hemel. Om half 8 reden wij de ferry weer op en gingen we terug naar Noarlunga.

Vrijdag, 23 maart, had onze Swift geen batterij meer over en kwam er een monteur langs. De beste man laadde de accu weer op, maar kon het probleem van de knipperlichten niet oplossen, waarop wij naar Adelaide reden om daar de Suzuki te verruilen voor een Holden Barina, als troost werd de huurperiode verlengt tot donderdag, 29 maart. De Holden Barina werd gelijk ingezet voor een goed doel:Elco haalde twee surfboards op bij Justin en het surfavontuur kon van start gaan. Net als bij het sandboarden, bleek surfen moeilijker dan gedacht, voor mij dan, Elco stond natuurlijk al snel op die plank, dat maakte het plezier er echter niet minder om! Zaterdagavond stelde Kenny zijn huis open voor een filmavond voor Christian Surfers. Heel veel lieve mensen ontmoet! Zondagochtend nam Kenny ons mee naar de Hawforth Church, waar ook Josh en Sharyn waren. Het deed me goed om na zo lange tijd weer eens naar de kerk te gaan! Ook de aansluitende lunch was zeker niet verkeerd (misschien iets om ook eens in Nederland te introduceren! (: ) en na enige energie opgedaan te hebben namen Kenny en Josh ons mee naar Middleton om de golven te trotseren. Het plankgevoel begon te komen, maar staan viel nog niet mee. Dinner werd voor ons bereid bij Justin, die verschillende soorten vis op tafel toverden, allemaal zelf gevangen natuurlijk.
Maandag, 26 maart was de dag waarop de wet van Murphy voor ons opging. Een tour naar Alice Springs werd dubbel geboekt, waarop er een geannuleerd moest worden, waar een kostenplaatje van 100 dollar aanhing. Waarop we voor die dag het tour boeken maar gelijk naast ons neer legden. Ook gingen Elco en ik voor een surf, maar de golven waren in geen velden of wegen te bekennen. Dinsdag dus eerst swelnet maar geinformeerd, waaruit we opmaakte dat het die dag ook geen surfweer zou zijn. Zeeen van tijd dus om ons opnieuw te storten op het boeken van tours.

- Resultaat: zaterdag, 31 maart, om 6 uur uit Adelaide vertrekken voor een 3-daagse tour naar Alice Springs. In Alice Springs 2 nachten overnachten en vervolgens verder met de volgende 3-daagse tour naar de Uluru, Kata Tjuta en Kings Canyon. Vrijdag, 6 april, tot maandag, 9 april, nog even vertoeven in Alice Springs en dan maandag via the Ghan-train op naar Darwin waar we de volgende ochtend aankomen. -

Na dit allemaal afgerond te hebben nog even Adelaide in getrokken en de Botanic Gardens bezocht. Daar zelfs mevrouw Nathalie, dé roos van Nederland, gespot. Josh nam ons dinsdagavond mee op jacht. Zoals sommige van jullie misschien al wel vernomen hebben, was geen kangaroo meer veilig voor ons. Enige oeh en aah reacties kreeg ik toen ik dinsdagnacht wat foto's van dode kangaroo's op fb poste. Om enige misverstanden uit de wereld te helpen een stukje info over de kangaroo. De kangaroo is overpopulated en is als een pest voor de boeren, burgers en buitenlui. Ook niet onbelangrijk is het feit dat kangaroo vlees ontzettend lekker en voedzaam is! And last but not least: jagen is ontzettend tof, haha. Josh instaleerde een verstelbare lamp op zijn jute (jagen gebeurt immers in het donker), toverde 2 geweren te voorschijn en het feest kon beginnen. 3 Kangaroo's konden op mijn naam worden bijgeschreven uit een totaal van 13 geschoten kangaroo's. Josh vilde de kangaroo's maar meteen. Ruige gast, die Josh: er waren een aantal kangaroo's nog niet helemaal dood, dus daar werd gewoon even met de jute overheen gereden. (Excuses aan alle dierenliefhebbers...) Alle kangaroo's werden meteen gevild en in de esky gekoeld. Rond 2 uur kwamen we thuis en kon het wassen van de kangaroo beginnen. Woensdag gingen we door met het snijden van de kangaroo. Aan het eind van de middag stond er nog wat vertier met Justin op het programma. Justin is hoofd van Christian Surfers SA en tevens een van de beste surfcoaches hier. Hij vraagt normaal $80,- voor een prive surfles, maar regelde voor ons een vriendenprijsje. Helaas lukte het hem niet mij staande op het surfboard te krijgen... Donderdagochtend probeerden Elco en ik het voor de laatste keer. Algemene conclusie: surfen zit niet in mijn bloed. Schrale troost was dat ik niet de enige was die er niet veel van bakten en daarnaast was de wijze les van Justin: it's not about catching the wave, it's about having fun, en reken maar dat ik dat heb gehad! Donderdagmiddag gingen Elco en ik nog even langs Josh, Sharyn en Olivia (de baby) in Pesadena; Sharyn en Olivia kwamen net uit het ziekenhuis na 2 dagen, omdat Sharyn een infectie had opgelopen, maar gelukkig ging het nu weer allemaal goed! Vervolgens dropten wij de auto af bij Triffty en werd de central market nog met een bezoek vereerd. Voor vrijdag (vandaag) zouden Elco en ik een afscheidsbbq organiseren, dus op de central market werd er heaps of food in geslagen! Ook genoten wij van een ijsje samen met onze buurman op het bijenbankje. Elco en ik hadden een 4-pack magnums gekocht, hadden er eentje over en Elco bood de beste man op het bankje de magnum aan die er zichtbaar van genoot! (: Vervolgens terug naar Noarlunga en vast wat, in red wine and garlic gemarineerde, kangaroo geproefd: heerlijk!. Vrijdag, vandaag, bezochten we de bieb om wat tourconfirmations uit te printen, kochten we de laatste ingredienten voor een geweldige bbq en werden cadeau's voor Kenny en Josh ingeslagen. De bbq bestond uit: shark, kangaroo, beef sausages, chicken wings, corn, potato bake, pasta salad, garlic bread, summer lager and loads of fun! Kenny was erg blij met de nieuwe waterkoker, die gisteren de geest had gegeven en ook de foto's van de afgelopen weken werden zeer gewaardeerd. Josh voorzagen we in wat schoonmaakmiddelen voor zijn jute; to get rid of mud and kangarooblood! (: Aan het eind van de avond heb ik nog een geweldig gesprek gehad met Kenny, just about life! (Thanks for the prayers Kenny!)

Toen Elco en ik rond 11 uur het inpakken begonnen kregen we een belletje van Josh. Hij had vernomen dat een taxi naar Adelaide 65 dollar kost en dat vond hij toch wel unbelieveable. Josh staat morgen dus om 5 uur op, om ons om 6 uur op te kunnen pikken en om kwart voor 7 af te droppen bij het Hilton Hotel in Adelaide, waar de tourbus voor ons klaar zal staan. Applausje voor Josh, wat een held!

From tomorrow on new travels, new adventours, new people, alhoewel, Sean (een goude oude uit Atherton) verblijdde mij een paar dagen geleden met het nieuws dat hij naar Darwin komt gevlogen vanuit Thailand om mij nog even te kunnen zien voor ik terug moet naar Holland. WICKED!

Foto's weer op fb btw!

Snel nieuwe verhalen over Flinders Range, Coober Pedy, Alice Springs, Uluru, Kata Tjuta, Kings Canyon en Darwin!

Tot heel snel!
Liefs&xxxx